Farba ślusarska, nazywana także tuszem ślusarskim jest mieszaniną naturalnego (lnianego) lub maszynowego oleju z dodatkiem pigmentu, najczęściej jest to tak zwany błękit pruski lub sadza. Znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle i technice, bowiem wykorzystywana jest przede wszystkim przy przy sprawdzaniu dokładności przylegania płaskich powierzchni oraz podczas kontrolowania pracy różnego rodzaju kół zębatych.

Jak zatem używa się farby ślusarskiej? Nie inaczej, niż nanosząc odpowiednio grubą warstwę na mającą ulec zakonserwowaniu powierzchnię. Na powłokę tuszu kładzie się specjalną płytę lub dociska przyległą powierzchnią. Adekwatność warstwy ocenia się „na oko”, biorąc pod uwagę ilość farby wypływającej spomiędzy obu powierzchni.

Najważniejszymi składnikami dostępnych obecnie na rynku tuszy ślusarskich są:
* olej lniany, współcześnie szeroko wykorzystywany w najróżniejszych gałęziach przemysłu ze względu na swoją niebywałą zdolność polimeryzacji, zachodzącej pod wpływem tlenu i światła;
* sadza, inaczej „kopeć”, jest produktem ubocznym, powstającym w procesie spalania paliw oraz innych substancji, zawierających w sobie duże ilości węgla. W skład sadzy, oprócz oczywiście węgla, wchodzą także fulereny, struktury przypominające grafit, popiół oraz różnego rodzaju tłuszcze;
* błękit pruski, czyli żelazocyjanek żelaza o wzorze chemicznym Fe4[Fe(CN)6]3 posiada także kilka innych nazw, na przykład określany jest mianem błękitu paryskiego, chińskiego, berlińskiego oraz błękitu Milori. Jest związkiem nieorganicznym soli żelaza i cyjanowodoru. Używany jako barwnik, spotykany najczęściej w farbach olejnych, cechuje się mocnym niebieskim kolorem, który spowodowany jest różnymi stopniami utlenienia atomów żelaza. Warto zauważyć, iż, jako elementarny składnik farb o przeznaczeniu artystycznym, zawierający trujące substancje błękit pruski przyczynił się do poważnych zachorowań a nawet przypadków śmierci niektórych artystów.

Mimo, że farba ślusarska może okazać się niebezpieczną dla zdrowia, idealnie zabezpiecza i konserwuje przemysłowe powierzchnie. Stosuje się ją powszechnie do pokrywania struktur metalowych, co ma zapewnić im dłuższe i sprawne funkcjonowanie.